Jorrik Krüger

Wat zou er door zijn hoofd zijn gegaan,
toen hij daar boven de treinrails stond?
Was hij bang, of misschien opgelucht,
toen hij neerkwam op de harde grond?

Had hij pijn of was hij juist verlost,
toen hij zijn leven achter zich liet?
Wist hij dat iedereen achterbleef,
met gemis en enorm veel verdriet?

Zou hij hebben beseft wat hij deed,
toen hij al zijn verdriet steeds verdrong?
Wist hij hoeveel er van hem hielden,
toen hij van die hoge brug afsprong?

Was dit echt de enige oplossing,
of wist hij het gewoon even niet meer?
Maar hij is nu veilig daarboven,
en er wordt aan hem gedacht, elke dag weer!