het masker

overdag ben ik zo blij
blij met alles wat er maar kan zijn.
overdag zie je me lachen met mensen om me heen.
maar niemand weet dat ik het eigenlijk
niet meen.
overdag...... ja hoe kan ik
het zeggen? vind ik alles maar best wat
ze tegen me zeggen.
overdag kan niemand weten dat het eigenlijk niet gaat.
overdag kan niemand zien dat ik mezelf haat
overdag kan niemand weten dat het nep is
wat ik laat zien.

overdag zet ik mij masker op
lachend met iedereen,
want van buiten is er geen probleem.
maar als ik savonds weer naar me bed toe ga
ben ik kapot....en lopen de tranen over me wangen heen.
en ben ik blij dat de dag weer voorbij
is gegaan weer een dag dat ik net alsof heb gedaan.
want vanbinnen ben ik kapot gegaan
door mensen die me pijn hebben gedaan.
mensen vonden het leuk om mij te kleineren
en deden hun best om mij te bezeren.

overdag is er niks aan de hand
ik ben een vrolijk meisje...
maar als mensen beter zouden weten
dan hadden ze echt wel door dat ik toneel zou spelen.
en tuurlijk ik huil weleens overdag
maar daarna verberg ik het weer met een lach.