Spiegels liegen niet

Het is geen masker,
zoals velen het omschrijven.
Onwetendheid, angst, twijfels,
zou je het kunnen noemen.
Of gewoon liegen,

over mijn gevoelens
mag niemand iets te weten komen.
Want het is zo naïef te denken,
dat ze me zullen begrijpen,
helpen of zelfs steun zullen bieden.

Mij hou je niet voor de gek,
ik interesseer me er alleen niet in
om uit te zoeken wat je bedoelt als je zegt;
kom.
Kom, ik zal helpen.

Hoe zou jij me kunnen helpen,
als ik het zelf ook niet kan?
We zijn allemaal gelijk,
blijf ik mezelf voorhouden.
Er is niks mis met me,
denk ik.

Maargoed,
spiegels liegen niet...