Zag ruzie in zijn ogen

hij praatte nog met mij
zag ruzie in zijn ogen
woorden gingen mij voorbij
ik kon hem niet geloven

hij sprak van liefde
waar ik twijfels had
hij voelde schoonheid
waar ik lelijk was

hij kuste mij heel zacht
ik voelde dat mijn leugen lachte
hij hield van mij ik zei
dat ik niet bij hem paste

heb hem laten staan
temidden van zijn dromen
hij maakte mij prinses
ik zag geen koning komen

hij is toen weggegaan
twijfels kregen hun beloning
ik had niets verkeerd gedaan
of toch mijn spijt is zijn bekroning