Meiske, wat is er vroege ze

meiske, wat is er, vroege ze
op een koude ochtend,
de stenen vloer maakte ‘t koud
maar het werd nooit zo koud
als het hart, van mij.

meiske, wat is er, vroege ze
telkens weer, keer op keer
ik voelde dat er een traan over mijn wang glijden
naar beneden,de diepte in
waar ook de stilte ruste

meiske, wat is er, vroege ze
ik staarde naar mijn arm
ik hielt mijn adem in
om de pijn en het verdriet
te verbergen, diep van binnen

meiske, wat is er, vroege ze
telkens weer
te praten durfde ik niet
angst voor de waarheid
dat ze me zoude late stikken

meiske, wat heb je gedaan
vroege ze toen ze het zagen
alle wonde op mijn arme
nooit durfde ik het te zeggen
nu ik dat heb gedaan,

heb ik spijt