Wat de rest van ons dacht

Ik kan je eindelijk goed uitleggen.
Wat ik bedoelde met zoenen.
Jij dacht denk ik aan tongen.
Maar dat bedoelde ik helemaal niet weetje.
Ik bedoelde eigenlijk meer liefde tussen jou en mij.
Want jij maakte me vrij.
Je gaf me een gevoel, dat iemand er is, die om me geeft.

Maar met zoenen bedoelde ik hetzelfde als een vluchtige kus.
Zoals we al wel deden…
Het enige wat anders is, is dat ik je iets langer bij me zou hebben.
Ik wou je lippen iets langer op de mijne voelen.
Ik wou het gewoon bijzonder maken.
Zoals de kus van Bella en Edward in Twilight die we gezien hebben.
De magie die zij van de film op ons lieten overkomen.
Ik wou zoiets ook met jou beleven.
Ik wou niet dat alles verwaterde, dat je me zou vergeten.
Ik wou je liefde vergroten.

Het spijt me, dat ik misschien heb gezegd dat het zonder zoenen niets aan was.
Want de waarheid is, dat ik na elke kus.
En dat gevoel wat dan weer werd gewist.
Ik meteen weer je lippen miste.

Ik wou dus met je zoenen omdat ik dat gevoel langer vast wou houden.
Omdat ik met jou verder wou, ik wou je laten weten dat ik van je hou.
Geen rare of vieze dingen, daar ben ik ook nog niet aan toe.
En ook omdat alle anderen die ik ken, ook al verder zijn.
Ik hoop ik dat je het begrijpt.
Het kon me trouwens niet schelen wat de rest van ons dacht.
Maar toch ben ik je hart nu kwijt.