Leeg

Leeg
Als ik om me heen kijk en mijn ogen zijn leeg, dan denk ik na over hoe het zou zijn.
Mensen denken te weten hoe het is als je niet meer bent, als je niet meer kunt denken.
Maar jullie zien hoe verward wij reageren als er iets gebeurd, omdat we niet van ons pad kunnen wenken. Verscheurde harten lopen rond, geen idee hoe ze zichzelf moeten helen. Want hoe kun je als je leeg bent je leed met iemand delen. Je huilt wel maar er zijn geen tranen. Die zijn na lange tijd opgeraakt. De kraan is leeg en de laatste druppels zijn vergoten, en om weg te rennen van de realiteid hou je je ogen strak gesloten. Zonder ook maar te kijken door een kier. Langzaam schuifelend , terug op de plek waar het verborgen is. Raap je puzzelstukken van je hart bijeen.
Want als de dag is aangebroken, en ik niet kan verschuilen hoe het voelt. Dat gevoel om jou te zien, dat wat mijn hart had onderkoelt en met een speerslag doorgebroken. Dan leg ik mijn hoofd op jullie schouder, schuilend voor waar wij bang voor zijn . Verliezen van de werkelijkheid.
We missen je.