tranen van verdriet

Telkens weer die tranen,
telkens weer verdriet,
telkens mijn gedachte aan jou,
zo kan het verder niet.

ik wil je terug,
maar jij bent daar,
ik wil je terug,
wat is het leven toch zwaar.

telkens weer verlangens,
verlangens naar jou,
telkens weer die tranen,
die tranen om jou.

Kon ik maar bij je zijn,
als was het maar voor even,
kon ik maar bij je zijn,
het liefst me hele leven.

kon ik je maar weer in mijn
armen nemen.
kon ik je maar een knuffel
geven.

Maar het kan niet meer.
Want jij bent daar.
Het kan niet meer,
wat is het leven toch zwaar.