Wanneer het licht mijn wang streelt en ik verbijsterend
luister na de zoemende veren in een
uitgeademde wolk, zo licht dat het verdwaald, ben ik verschrikt
hoe snel het gaat. Mijn woorden vliegen als dagen voorbij, ik wil
laat maar. Ik ben terug bij af.
Dit is meer liefde dan mij lief is.
Ik houd van mijn onschuld, en jij van de mijne
Dick Bruna heeft gelogen, we hebben de bloesem wel zien bloeien
maar de zoete geur nog nooit geroken.
Ik kus je honderduizend madeliefjes toe.
Stil maar,
je bent de liefste
deze nacht.
06-03-2010
.
Er is 5 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!