weg toch hier

Glazig staar ik op een dag geheel voor me uit.
Denkend aan het moment terug dat mijn vader overleed.
Een leven van een gezin veranderde hierdoor compleet.
Een verlies waar ik niet voor kies, door onmacht weggleed.
Een krachtige liefdevolle man, zomaar weggevaagd.

God bad ik later, hier heb ik niet om gevraagd, al die pijn.
In mijn hart weet ik, hij werpt een blik en zal er altijd zijn.
Verdwenen van de aarde, in de hemel behoudt hij waarde.
Waarde die hij kende op aarde, de waarde van liefde.
Kracht en liefde kon hij om zich heen aan velen geven.
Waar is hij nu gebleven vraag je je dan heel lang af.

Vragen die niet beantwoord kunnen worden door iemand.
Hij nam me mee aan de hand toen ik klein was.
Liep met hem in de pas, was trots op mijn sterke vader.
Voelde me klein en machteloos zonder hem in de buurt.
Nu ook niemand die me stuurt, voel me datzelfde jongetje.
Een volwassen man die bang is voor zijn toekomst.
Zonder vader in dit leven hier op aarde, maar liefde is er.

Hij die zo krachtig was op aarde, zweeft boven me met waarde.
De kracht van eenzaamheid is niet langer mijn werkelijkheid.
Hij is hier altijd om me heen aanwezig, het houdt me niet bezig.
Het geeft me de kracht die ik niet had verwacht.
Een positief effect geeft dat zeker om het huidige leven.
Hij beschermt me tegen de dingen die op me afkomen.

Bedankt lieve vader sluit je voor altijd in mijn hart.
Heb altijd van je gehouden, zoals van jullie allemaal daar.
Geen gevaar voor eigen leven, het is niet erg te houden van.
Ben niet bang om van jullie te houden ook.