Kwetsaar

Zo kwetsbaar
zo intens
De woorden die niet uitgesproken
werden
maakten jou een ander mens

Onpeilbare diepte
de kern van jouw 'zijn'
Je kon het niet verwoorden
want alles deed zo'n pijn

Je sprak met je ogen
spiegels van je ziel
Die hadden nooit gelogen
zelfs niet toen je viel

Vast...
opgesloten
Je zou zo graag anders willen, maar
je kunt het niet
Jouw intellectueel analyseren
verbloemt al je verdriet

Sterk zijn
communiceren
Maar kwetsbaar en klein zijn
moet jij nog leren

Maar ik loop met jou mee
Laat je niet in de steek
Ik zal zwijgen
luisteren
met je huilen
Geen oplossingen zoeken, daar
waar ze niet zijn
Ik blijf bij je
tot in het diepst van jouw
pijn