Het enige dat stroomt is rood

huizen ruiken roestig leven
knarsen in hun deuren ongeluk
van opgesloten zijn gebleven stinken
kamers naar te weinig buitenlucht

ramen zijn grauw afgeplakt
de dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
en zonder kleuren opgezet

het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
de werkelijkheid is vaak hun dief

tussen licht en donkergrijs
bepalen dag en nacht
het ademhalen van de dood
het enige dat stroomt is rood


wil melker
26/03/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl