De hoop

Dacht je dat ik het zo wilde dat ik het zo wou dat ik het kon stoppen dat ik van je af wou.
Het is zo gekomen door de maanden heen ik heb gevochten maar er is geen bal meer aan.
De relatie is verbroken kapot en er is geen helen meer aan.
Ik heb het maanden geprobeerd te geloven in ons bestaan maar dat lijkt al zo lang geleden.
Ik kan niet meer op mijn benen staan.
Ik had echt nog de hoop dat het nog zou gaan werken maar ook dat is weg gegaan. Kon ik nog maar in ons geloven dan hadden we het goed gedaan.
Maar ik heb werkelijk de energie niet meer om er voor te knokken de hoop is vergaan in alle ruzies en woorden is de energie weg gegaan.
Het is zo dat we het weer en weer probeerde maar de weg er naar toe word te lang.
Ik kan het daarom niet meer volhouden en moet je dus laten gaan.
De pijn die ik steeds weer voel de angst alleen te zijn daarna.
Is dat dan een reden om samen door te gaan voor mij niet meer de hoop is in rook op gegaan. Elke keer weer dat verdriet als er later een sorry komt dan zeg je dat je het meent maar ook dat geloof is weg gegaan.
Ik zal je moeten laten gaan om op mijn eigen benen verder te gaan.

Geschreven door imme kersting
9-3-2010 9;37