Verwaarloosd met armoedig groen

een zakdoek
nat van kindertranen
een schoen
de andere even kwijt
verhalen droefenis of spijt

het tuintje bij een voordeur
verwaarloosd met armoedig groen
de panden zijn uit betere tijden
met verveloosheid kan je nooit
het troosteloos zijn gaan bestrijden

zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in de war
even minder evenwichtig

ik ving een blik.
zag pijn en angst
de wil niet meer te leven
ik keerde om maar was te laat
ik kon je niets meer geven

mijn dag met stukjes leven
gewoon gezien op straat
de mensen lijken vaak
niet meer te weten
dat een ander nog bestaat

aandacht om vooruit te komen
gewetenloos en kil
is dat wat overblijft
van alle stukjes leven
is dat de nieuwe modegril


wil melker
02/04/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl