De eenzaamheid die ik nu vaak ervaar,
is een gevoel dat ik helemaal niet ken,
ik huil steeds vaker en voel me naar,
het is alsof ik tijdelijk een ander ben.
Ik weet dat het verdriet zal slijten,
dat er straks weer plaats is voor plezier,
ik kan mezelf gelukkig niks verwijten,
ik verlang naar geluk, al is het maar een kwartier.
Soms lijkt er geen eind aan ellende te komen,
in je gevecht voel je je helemaal alleen,
toch is het verstandig van geluk te blijven dromen,
dat sleept je echt door de moeilijke tijden heen.
03-04-2010
blijf dromen
Er is 3 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!