troost

stil in een hoekje met benen tegen zich aan.
zit een meisje te huilen in haar verdriet begaan.
de deur zit op slot en niemand wilt haar zien.
ze heeft veel ruzie bovendien.
maar toch een wensje heel klein.
ze wilt dat er iemand bij haar wilt zijn.
en toch komt er een arm tevoorschijn.
warm vertrouwd en heel fijn.
ik heb een arm om haar heen geslagen.
ik wil niks zeggen en niks vragen.
ik ga haar troosten zoals ik altijd doe.
zelfs al ben ik veel te moe.
zij heeft troost nodig en ik geef dat.
want dat heeft ze jaren niet meer gehad.
ik geef haar al mijn liefde dat ik heb van mijn leven.
en nu lijkt het alsof we zweven.
ze heeft mij en ik heb haar.
we kunnen samen alles aan we zijn bovendien bij elkaar.