Verloren vriendschap

ik dacht dat ik je kon vertrouwen
ik dacht echt dat ik op je kon bouwen
is die vriendschap van ons dan allemaal schijn
als ik eraan denk voel ik alleen maar pijn
ik zit te denken, is alles dan gelogen
ik zit erom te huilen maar ik zou je moeten mogen
Ik wil je best geloven
maar dat is moeilijk, als ik zie hoe jij je uit zit te sloven
ik mis je om hoe je vroeger was
dat jij zo raar doet, merk ik nu pas
jij bent geen echte vriendin voor mij
jij bent geen persoon die naast me staat, zij aan zij
ik zou willen dat het anders was gelopen
maar op die gedachte kan ik alleen maar hopen
ik kon je altijd alles vertellen
als er wat was, kon ik je altijd bellen
maar blijkbaar vond je het niet leuk meer
dat je me zo hebt genaaid doet me echt zeer
ik dacht dat je anders in elkaar zat
het voelt alsof m'n hart in één keer uit elkaar is gespat
ik had dit van jou totaal niet verwacht
nu opeens wil jij alle aandacht
ik wil beginnen aan een nieuwe start
maar dat is niet makkelijk want je hebt een plaatsje in m'n hart
ik wil je vergeten, maar iets houd me tegen
ik heb geen zin om elke keer tranen weg te vegen
maar toch, die tijden met jou wilde ik niet zomaar weggooien
kon het ijs tussen ons nou maar dooien
maar zo makkelijk is het niet
ik ben nu niet meer dan een vergiet
je kan wel zeggen dat het allemaal niet zo is
waar is dan dat gene, wat ik nu zo mis
ik heb je mijn geheimen toe vertrouwd
dat was van mij helemaal fout
maar ik kon ook niet weten dat jij zo ging veranderen
dat je zo achter iedereen aanliep, achter anderen
de vraag is waarom doe je dit
jij ziet ook niet dat ik hiermee zit
die vraag zit de heletijd in mijn hoofd
er is niemand die het vuur en verdriet dooft

ik zou willen dat het anders was, maar blijkbaar is dit jou doel
ik zou willen dat jij de pijn voelt, die ik nu voel.