gevangen

Ik voel de pijn,
Er lopen tranen over mijn wangen,
Ze zijn niet te stoppen,
Niemand kan ze vangen.

Ik voel het verdriet,
Niemand kan mijn tranen drogen,
Hoe graag ik ook wil,
Ze vallen telkens uit m'n ogen.

Tranen zijn het verdriet,
Wat je moet uiten,
Je kunt het niet vasthouden,
Ze moeten naar buiten.

Ik moest het je zeggen,
Maar ik kon niet zeggen wat ik voelde,
Een paar dingen gezecht,
En je wist al wat ik bedoelde.

Waarom doen mijn gedachten,
Wat ze zelf willen weten,
Jij zit in mijn hoofd,
En ik kan je niet vergeten.

Mijn hart schreeuwt,
Maar het gaat er niet uit,
Ik denk dat ik vanbinnen,
Al mijn uitwegen sluit...