met masker door 't leven

Ik had heel lang een masker op,
en niemand die het wist,
ik leek heel blij, met geluk en al,
met niemand die de waarheid kent.

Gevoelens waren niets voor mij,
Ik kende ze niet eens,
Een glimlach kende mijn gezicht,
mijn hart, dat kende mij.

Al jaren denk en denk ik maar,
de waarheid of 't bedrieg,
ik besloot te blijven lachen,
want niemand wist dat ik lieg.

Maar nu gooi ik mijn masker af,
de waarheid word onthuld,
de tranen stromen uit mijn ogen,
'k heb ze al die tijd verhuld.

Nu gaat het heel erg goed met mij,
ik ben niet meer alleen blij,
ik ben soms kwaad, soms blij,
iedereen die kent nu mij,
en voor niemand worden nog,
mijn emoties verhuld.