die ene oogopslag

Toen je me,
verlaten hebt,
keek je mij niet aan.
Toen je bij mij,
de deur uit liep,
ben je niet blijven staan.

Jaren later,
na zoeken en kijken,
kwam ik je dan weer tegen.
Jij keek weg,
maar ik bleef trouw,
ik kon niet wegkijken,
van jou.

Éen moment,
keek je of ik nog keek,
je keek in mijn ogen.
ik keek terug,
maar keek meteen,
weer weg.

De blik in je ogen,
toen je mij zag,
was vol afschuw en wantrouw.
Ik begreep het maar niet,
waarom keek jij nou zo?
Terwijl ik zo van je houd.

Jaren later,
na zoeken en kijken,
kwam ik je weer tegen.
Ik keek weg,
maar jij bleef trouw,
je zei:
ík kon niet wegkijken,
van jou'