Een dubbele persoonlijkheid

Ik besta in één wereld, uit twee personen,
En geloof me het is lastig om in zo’n lijf te wonen.
Ik ken twee kanten van mij,
En toch staan ze zij aan zij.
Ze hebben ook heel veel verschillen,
En als ik langer wacht zal het me killen.
Mijn slechte ik houd alles achter,
En dat maakt de problemen niet echt zachter.
Mijn goeie ik bied heel veel hulp aan anderen,
Alleen moet ik in een persoon veranderen.
Sinds mensen weten van mijn problemen,
Kan ik mijn verleden beter uit zemen.
Mijn goeie ik en slechte ik komen steeds dichter bij elkaar,
Toch blijft er nog één maar:
Ze geven me kaar voorlopig nog niet de hand,
Want ze staan aan zo’n verschillende kant.
Zo’n dubbele persoonlijkheid is voor mij echt zwaar,
En dat alleen door een barbaar.
Maar ja, ik geloof: er komt vast wel een moment,
Waarop mijn slechte ik zegt dat hij de goeie ik kent.