Als bergen te hoog zijn, en dalen te diep

Als bergen te hoog zijn, en dalen te diep..
Soms zit het even niet mee alles komt op zijn plaats, alles tegelijk.
Je gaat middelen zoeken om de liefde die je mist toch proberen te vergeten.
Roken om de stress weg te werken, drinken om je gedachtes te vergeten en ga zo maar verder.
Je voelt je in het nauw gedreven in een hoekje waar je nooit meer uitkomt.

Vrolijk zijn en positief denken is er ook niet meer bij, de negatieve dingen staan op mijn netvlies gebrand.
Toch probeer ik vrolijk over te komen en zo te proberen iedereen te laten zien dat er niks met me aan de hand is.
Ik houd een masker voor en ren alleen maar weg voor me problemen.

Het woord vrienden valt me zwaar in de mond, want ik heb het gevoel dat mijn vrienden,
vrienden waren wanneer zij een vriend als mij nodig hadden.

Ik ben ten einde raad.
Wat te doen?
Ik ben de weg volledig kwijt.