Liefdesverdriet

Eindelijk had ik mijn angst overwonnen,
En sprak ik jou aan.
Het voorjaar was net begonnen,
Voor het eerst zag je mij staan.

Je vertelde mij dat je egoïstisch was,
Dat kon ik niet geloven.
Ik maakte je uit voor grapjas,
En ik ging door met jou te loven.

Naar de zomer was jij plots weg,
Nu loop je hand in hand met een ander.
Ik hoef je niet meer te zien zei je botweg,
Want ik wil liever geen 'Hollander'.

Je was mijn eerste liefde,
En hebt mij veel pijn gedaan.
Ik snap niet waarom je mij griefde,
Dat kan ik nog steeds niet uitstaan.

Natuurlijk zag ik het aankomen,
Maar ik wilde je niet kwijt.
Ik geloofde nog in jongensdromen,
Toch hoop ik dat het jou ergens spijt.

In een cafe kwam ik je weer tegen,
Eerst keek je me niet aan.
Ik heb seconden lang gezwegen,
Toen sprak jij me aan.

Nu voel ik me nu beter dan voorheen,
Want eindelijk zie ik hoe jij bent.
Ik ben blij dat je uit mijn leven verdween,
En ben schaterlachend het cafe uitgerend.