Verloste toen het laatste ik

de pijler was gedoopt
met bloed dat stolde
tegen grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd

bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw stille auto's
in het ademloos passeren

hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel en pijn

begraven is er niets
fundamenten zijn geaard
zijn adem streek er langs
bleef hangen voor een ogenblik
verloste toen het laatste ik


wil melker
22/04/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl