misyouboy. waarom. ):

ik leerde je kennen op kamp,
daar uit ontstond een helegoede band,
en ontstond liefde tussen ons,
maar ineens viel onze liefde in een diepe plons,
we konden niet meer samen zijn,
ookal deed mij dat vreselijk pijn,
onze cloosheid,
werd boosheid,
toen hadden we elkaar toch meer vergeven,
we zeiden we gaan onze vriendschap nog 1 kans geven,
maar toen ben ik de grootste fou van mijn leven begaan,
en dat was om weer bij jou in de wacht rij te gaan staan,
ik werd weer verliefd,
nog erger dan andere keren,
het was ook wel wederzijns,
maar je was niet toe aan een vriendinnetje,
dat brak mijn hart,
ik was totaal van slag,
toen begon je me te haten,
rot, vies en kut over me tepraten,
ik liep je achterna,
flirten er oplos,
dat is wat je zei,
en ik was weer de klos,
hoe kon ik ooit zo dom zijn geweest om dit te doen,
ik wist dat het fout zou gaan,
jij domme oen,
jammer genoeg kan ik niks meer terug draaien,
anders was alles anders geweest,
maar nu weet ik zeker,
vrienden zijn gaat even niet meer,
want teveel van je houden gebeurt me keer op keer,
ik dacht dat we elkaar konden vertrouwen,
samen een leven zouden opbouwen,
nooit gedacht dat het anders zou lopen,
maar nu heb je haat aan me,
wat ik ookdoe of zeg,
van jou krijg ik toch weer een grote bek.

maar weet van jou houd ik heel mijn leven.