Is er dan niemand die me wil helpen

Is er dan niemand die me helpen wil?
Alles word afgekapt, doorverwezen
Wil er dan niemand hulp bieden
Is er dan niets waar ik terecht kan
Niets meer
Niemand
Na 3 uur bellen
Heb ik het gezien
Niets niks die me helpen wil

IK WIL HIER WEG

Is die oproep dan vergeten
Is die te klein om hulp te geven
Moet ik alles dan alleen doen
En hier doodgaan van verdriet
Van die dingen die gebeuren
Moet ik hier dan altijd treuren

IS ER GEEN PLAATS VOOR MIJ

Ik wil, ZO SIMPEL, hier vandaan
Geef mij een bed, een kast
Waar ik mijn spullen in kan laten
Waar ik rustig kan blijven slapen

IS ER DAN ECHT NIETS VOOR MIJ

Moet ik dan hier blijven doodgaan
In de pijn diep in mijn hart
Moet ik dan maar blijven janken
Zodra niemand mij meer ziet

MOET IK ÁLLES DAN ALLEEN

Mensen, nee

DAT KAN IK NIET

Wil geen enkele instantie
Mij dan aanmelden voor
Alleen een bed, een eigen kamer
Verder doe ik het alleen, hoor
Wil dan niemand mij nog helpen
Moet ik dan maar doodgaan dan
Moet ik dan maar gaan verdwijnen
Weglopen van alles dan

Zeg me wat je dan wilt
Dat ik geen dag langer mee leef
Zeg het, en ik geef je je zin
Nee, leven zit er niet meer in
Ik woon hier midden om een kerkhof
Omringt door mensen, hard en koud
Wil niemand mij een hand bieden
Leggen zijn hand om mijn schouders
Wil dan niémand laten weten
Dat ik ergens thuis mag zijn
Moet ik dan maar blijven “leven”
Vol van verdriet, en uitgeput van pijn

Is er niet een instantie
Die me helpen kan en wil
Is er niets in die grote stad
Die een plaatsje voor me heeft
Waarom zijn ze zo heel hard

“NEE, HELPEN KUNNEN WIJ JOU NIET”

Is er dan geen thuis voor mij
Zelfs geen héél klein plaatsje dan
Moet ik dan maar doodgaan
Van verdriet en heel veel pijn
Moet ik elke dag van leven
Tussen wrede mensen zijn
Moet ik dan maar sterven van
Intense pijn en veel verdriet
In een wrede harde wereld
Nee, nee, nee,

DAT WIL IK NIET