Sleur

Zo moeilijk te verwoorden, te verwoorden wat ik voel
Alles wat ooit duidelijk was, is nu compleet vervaagd
Twijfel en onzekerheid is wat er aan mij knaagt
Alsof ik lig te dromen, zit te dolen zonder doel

Wie kan mij helpen als ik zelf niet snap wat ik bedoel?
Verliefd zijn op een ander is een spel, zo gewaagd
Te slap om het slot te sluiten, in het dumpen ben ik maagd
Verscheurd door emoties, mijn hart kriebelt van gekrioel

Gevoelens die krioelen zonder enige regelmaat
Zonder enige logica, complete willekeur
Niet sterk genoeg om door te gaan, voor teruggaan is het te laat

Voor mij staat een muur, achter mij een gesloten deur
Hoe kan ik haar dit aandoen als haar steun en toeverlaat?
Maar kan ik verder leven in deze slopende sleur?