steeds meer vragen, zonder antwoord.

ik wil met je lachen en leuke dingen doen
ik denk elke dag na
over de dagen van toen
er spoken vragen door mijn hoofd
steeds meer en meer
over dingen die je ooit hebt beloofd
kan ik jou nog echt vertrouwen?
hoe weet ik zeker
dat ik weer een echte vriendschap met jou kan op bouwen?
zal het ooit weer hetzelfde zijn?
van die dagen
vol met liefde, en zonder pijn.
zou je me weer kunnen helpen met al mijn problemen?
en zou je voortaan
alles geven in plaats van alles te nemen?
al die vragen blijven door mijn hoofd spoken
is deze vriendschap dan echt
voor altijd gebroken?