De woorden

De woorden raken kwijt voordat ze uit men mond komen.
Men lippen zeggen alles verkeerd.
En door men tranen heen kan ik niet spreken.
Het is altijd de verkeerde tijd.
En ook de plek is nooit goed.
Je ogen maken me in de war.
Hoewel het in men hoofd allemaal heel helder is.
Lijkt het onmogelijk uit te spreken.
Ik probeer te bespreken dat wat ik besprak niet te zeggen is.
En hoewel ik het schreef schrijf en zal schrijven is het niet te lezen.
En mijn gebaren en signalen snap je ook al niet.
En straks ben ik vergeten wat ik zeggen wouw.
Dat ik dus soorte mette zeg maar,
Van je houd.