Golven van de zee

Bij de aanblik van de zee
Geef ik mijn gedachtes mee
Op de golven heen en weer
De intensiteit hiervan wordt steeds meer

Mijn liefde voor bescherming is o zo groot
Al die gedachtes voor hun wegen als lood
Mijn liefde is zo intens voor al mijn dierbare
Het is mijn probleem als ware

Al die gedachtes doen mij soms verstikken
Ik mag het allemaal niet meer slikken
Het is verstandig om af en toe hardop te klikken
In plaats van mezelf op mijn vingers te tikken

Terug naar de zee
Geef ik weer mijn gedachtes mee
Lieve golven neem het van mij aan
Heel even is mijn verstikking gedaan

Tot het volgende probleem
En weer ben ik alleen
Alleen met die gedachten
Iedereen die het automatisch weer van mij verwachten

Ik wil niet meer aan die verwachting voldoen
Het is zwaar al het lood in mijn schoen
Er is zoveel tijd te verdoen
Altijd wil ik het voor iedereen goed doen

Aan het einde van mijn latijn
Daar is waar ik ben en dat is geen ongein
Het voelt niet fijn
Al die ondragelijke gedachtes doen veel pijn

Leren los laten is wat ik mag
Dat zou zo mooi zijn, gewoon een zonnige dag
Beetje bij beetje mag ik het leren
Ik zal zien het tij zal voor mij keren
Daar terug bij de zee
Dan geef ik voorgoed al mijn gedachtes die niet voor mij zijn met de golven mee