Ze laat me stikken...

Dit is geen gedicht, dit is mijn verhaal.


Ik had op de lagere school 3 vriendinnen, D, A en J. Één daarvan is gehandicapt en zit nu in een rolstoel.

We gingen allemaal naar een andere school. Dus onze vriendschap viel een beetje uit elkaar. Met allemaal heb ik nog een beetje contact en met 1 heel veel, A. We waren altijd hele goede vriendinnen. Tot een paar jaar terug. Als we met z’n tweeën zijn is het leuk. Als we bijvoorbeeld bij turnen zijn, met meerdere mensen erbij, laat ze me stikken. Ik heb het gevoel dat het vertrouwen weg is. Ik vroeg haar om te helpen met overslag op de kast, ik durfde em niet. Toen vroeg ik het aan de trainster, toen lukte het wel.

Dus dit is het probleem. Als we met z’n 2en zijn doet ze gewoon normaal. Als er meer bij zijn negeert ze me en praat ze haast niet tegen me. Op hyves had ze een hele leuke foto van ons. Die heeft ze verwijdert. We zaten op een cursus en er was nog een ander meisje alleen. Ook daar liet ze
me stikken en ging meer om met dat meisje dan met mij.

Ik heb haar dit al een poos geleden verteld en ze zij dat ze het zou veranderen. Sinds toen is het alleen maar erger geworden… Ik durf het haar niet opnieuw te vertellen, maar het is beter van wel. Ik denk dat deze vriendschap verloren gaat. Ik wil niet een vriendin die zo tegen me doet.

Op de radio hoorde ik pas een lied: Nick en Simon – Het masker. Dit liedje omschrijft deze situatie goed. Bij dit liedje heb ik zitten janken. Alleen maar om A. Ze is mij gewoon niet waard meer.
Als jullie dit ook hebben meegemaakt, luister naar dit liedje en laat alles eruit komen. Weet wat je moet doen met iemand als A.


Ik ben blij dat ik dit met jullie kan delen..
Xxx