Mijn vlam

Het is feest in Amsterdam,
Iedereen die is dronken en bezopen.
Maar ik vind daar mijn vlam,
En ik was nooit aan het hopen,
Dat ik daar bij jou zou zijn.
De tijd die ik bij je was,
Het was niet al te lang.
Maar in de tijd dat ik je zag voelde ik me fijn,
Ik was heel even bang.
Dat ik je niet meer zou zien of spreken,
Toen overwon ik even mezelf.
En vroeg jou naam, terwijl ik stond te shaken.
Jou naam,
Het klonk als muziek in me oren.
De naam die ik heel vaak wilde horen.
Sinds ik jou zag,
Mijn hart was van slag.
Ik zweefde in de wolken,
Mijn lichaam was uitgemolken.
Ik weet dat ik van jou hou.
En ik ben je altijd trouw.