love

Het was weer zo'n dag,
een dag met jou lach.
Een dag met al die mensen,
en al die mensen, weer met wensen.

En ja, alweer met LO.
Je riep: Go, go, go.
Maar nee, niet naar mij.
Maar naar die beesten, die van klei.
Nee, niet echt van klei.
Maar zo'n gedachte maakt me blij.
Die zijn anders, niet zo leuk.
Maar mijn vriendinnen lachen zich een deuk.
Alleen maar door één mislukte stap.
Ondertussen denk ik: Kap, kap, kap!

Jij snapt die lol niet.
Niemand... Karel, piet...
Geen van allen snapt het.
En ja! Weer een goeie set!
Deze keer van mij.
dan wordt ik weer zo blij,
kijk ik trots jou kant op,
maar jij roept: Stop! Stop! Stop!
Dit is een vrije trap!
Hij geeft me een klap,
maar nee, niet van: zet 'm op!
Later wrijf ik nog eens over m'n kop.
Dan denk ik, nee, dit wordt het niet.
Alle jongens, staan nu weer KIET