Vriendschap

haar lach klinkt als vers
gemaaid gras in augustus
en haar krullende haren
ruiken naar neuriënde vogels
op een eerste lentedag

alleen zij kan blindelings
het patroon op mijn hand na-
tekenen en me aan het huilen
maken doordat we buikpijn
hebben van het te harde lachen

(maar zij mag dat)

haar babyroze lippen weten
altijd de juiste woorden te vormen
die ze als een katoenen zakdoekje
over mijn betraande wangen streelt
als ik een blauwtje heb gelopen

want alleen van haar kan ik zeggen
dat ze altijd voor me klaar staat
om een handje vriendschap mijn
richting uit te gooien

- en dan is het leven zoveel beter