afscheid van jezelf

Zij brak mijn hart, zonder enige emotie
Ik loop weg van mezelf
Ik voel me maar een schaduw
waar niemand van houd

Daar loop ik dan
De koude regen rolt over mijn rug
In de verte zie ik
de onbereikbare zon
maar ik draai me om
op naar de eeuwige duisternis

Ik twijfel
Want daar
waar niemand het kan navertellen
kan ik mezelf zijn
hoe ik was voor m’n leven eindigde

en daar ben ik dan
eenzaam en alleen
eenzamer dan tevoren
maar… ik ben gelukkig.

the guardian
(flor verhellen)