Al dat pijn..

Zoveel pijn in de wereld...
Zoveel verdriet om ons heen...
Al die pijnlijke momenten...
ben ik altijd zo alleen...
Altijd zoveel tranen...
Nooit meer een glimlach op mijn mond...
Zoveel keren me hart gebroken...
Al mijn tranen van verdriet druipen langzaam op de grond...
Gewoon proberen door te leven...
En mezelf goed bij te staan...
Niet meer naar andere luisteren...
Ook als het zal misgaan...
Toch zal de pijn voor altijd blijven...
Ook al zie je dat niet aan mijn gezicht..
Ik kan het gewoon niet laten weten..
Wat de pijn heeft aangericht...
Niemand zal het ooit weten...
Wat er is gebeurd en gedaan..
Al die onverdraagelijke pijn...
Zal voor altijd voort bestaan...