Nachtdwaler
Er groeien armen langs mijn heup omhoog
omlaag hoor ik hese woorden lispelend kwispelend
in mijn oor vormen zich kusjes die tijdreizen langs mij heen.
Mijn huid zit te strak vandaag, hoor mij knappen
vallen door het stof, schuifelende voeten die
de vrijheid van mijn stilheid niet laten kennen, je mag mijn
mooiheid nog niet hebben.
Ik ga je stilzwijgen en verpletteren,
je zult leven zonder idee dat ik van steen was, gebroken ben
van haar hield, ook van hem
en niet eens van jou.
Ingezonden door
Geplaatst op
14-05-2010
Over dit gedicht
.
Er is 4 keer gestemd.
Tags
- › Verdriet
Gekeurd door
Gedicht delen
Reacties op 'Nachtdwaler'
evangelos kotopoelos - 07-07-2010 om 15:23 Rapporteer
over de reactie van rode rozen een gedicht kun je schrijven hoe ge wilt je kan er zelfs andere woorde gebruiken die zelfs niet bestaan gij als dichter zou het toch moeten weten,bedankt voor u advies maar ik doe het op mijn eigen manier ps: in een gedicht moeten niet altijd leestekens staan ge maakt het te moeilijk voor u
hiltsje - 30-07-2010 om 11:28 Rapporteer
Opzich een mooie gedicht, alleen soms wel wat te veel herhaling van dingen zo als -heid. Hier misschien wat beter op letten.
Roos .. - 30-07-2010 om 18:11 Rapporteer
Misschien opzettelijk?
Reageren
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!
