Onmogelijke liefde

Ik dacht aan je,
dag en nacht.
Aan je droge humor,
en de manier waarop je lacht.
Tot op die dag,
dat jij mij de waarheid vertelde.
Dat het niet kon,
niet hoorde, dat voelde zo rot.
Zonder dat jij het toen in de gaten had,
deed dat me zoveel pijn.
Ik had nooit gedacht,
dat verliefdheid ook zo vervelend kon zijn.
Maar nu, nu is het anders,
ik zie de waarheid onder ogen.
Als het wederzijds was geweest,
had ik toch niks met je gemogen.