nachtmerrie

Nachtmerrie.

Je kan je niet bewegen
Je voeten lijken vastgelijmd aan de grond.
Je wilt rennen, keihard rennen.
Maar het komt steeds dichterbij.
En jij staat als vastgenageld aan de grond

Ren ren ren ren!
Ren zo hard je kan.

Je wilt schreeuwen, krijsen.
Bang voor de dreunende voetstappen.
Ze komen steeds dichterbij.
Je mond dicht gelijmd, dichtgenaaid
Onmogelijk om te schreeuwen.

Schreeuw, krijs, gil.
Gil zo hard als je kan.

Je valt op de grond.
Opeens, zomaar.
Je probeert wurmend overeind te komen.
Je spieren hebben het begeven.

Beweeg, sta op, SNEL.
Probeer je lichaam in werking te stellen!

Slap en meedogenloos lig je daar.
Kan niet gillen.
Kan niet wegrennen.
Je hoort het gehijg van het monster.
De schrapende, dreunende voetstappen steeds dichterbij.

Word wakker, doe je ogen open, WEGWEZEN.
Doe je ogen open zo snel mogelijk!

Je zicht begeeft het.
Je beeld word vaag, wazig.
Er is maar 1 ding wat scherp is.
Een afgrijselijk lelijk monster!

Help, Help me, Maak me wakker.
Een traan van angst rolt over je wang.

Je wilt gillen als het bukt.
Schreeuwen als het in je nek hijgt.
Het monster spreid zijn bek.
Wel een halve meter open.
Het afgrijselijke monster, zet zijn tanden diep in je nek.
Een afgrijselijke zure pijn.

Pijn, Bloed, een stokkende ademhaling.
Te laat, de tijd op.

Hij rukt scheurend je kop eraf.
Het bloed gutst overal.
opeens sper je je ogen wagenwijd open.
Je kan gillen, je gilt.
Je ligt stokstijf, bewegingloos in je bed.

Nachtmerrie, nare droom, werkelijkheid?
Ren nu het nog kan, maak dat je wegkomt.

Daar, Daar!
Kijk daar staat het monster.
Levens echt.
Geen nachtmerrie.
Recht voor je neus.
Tastbaar.

Hij zet zijn tanden in je nek.
Een scheurende, zure, verscheurende pijn.
Je slaakt een laatste gil.
Het rukt je kop eraf.
Gutsend bloed.

Dat waren je laatste gevoelens.
Je laatste gil.
Je laatste ademhaling.

HET WAS GEEN NACHTMERRIE.