De muur

Met mijn hand tegen de muur,
de stenen zijn ruw en dik.
Ooit straalde diep in mij een vuur,
maar ik ben niet meer... Ik.

Een grote muur die ons scheid,
zij daar en ik hier.
Een gedachte die me naar vroeger leid.
Naar ergens veilig in groep vier.

Maar aan de andere kant wordt zacht geklopt,
en als antwoord klop ik terug.
Ik laat me zakken in een hoekje,
blijf zo zitten en bol mijn rug.

Met mijn wang tegen de muur
de stenen blijven ruw en dik.
Een traan welt op uit mijn linkeroog,
en ik weet zeker dat zij net zo zit als ik.