De ziekte van verdriet

Van hen levens beroofd zonder wat te zeggen
Kanker
De ziekte brengt verdriet naar boven
Hen levens weggenomen, laat ze rusten daar boven

Denken aan momenten van geluk, momenten van geluk met de personen die ze lief hadden
Wat ze moeten missen, als ze écht moeten gaan
De mensen die ze zullen missen
De lacht en kracht die ze altijd samen hadden, zal nu verbroken worden
Het zal breken door dit kleine 6letter woord

De ware aan hen zij, nu breken er zoveel harten
Zoveel harten om hen heen
Ze kunnen zichzelf nooit meer vergeven, als wat er in hun dromen voortkwam
Ze willen niet vergeten hoe het was om hun handen vast te houden

Hoe kan een ziekte hun dit allemaal aandoen
De ware gevoelens die ze achterlaten

Hoe hoger ze gaan, hoe vrijer ze zich voelen
De wind verlost de pijn, het kloppende gevoel
De zon staat aan de horizon
Het suizen van de zee, klinkt als een koor dat zong

Ze voelen zich leeg en laten zich meervoeren met de win
Slepend door het pad wat ze moesten nemen
Verlost van de pijn, verlost van het verleden, met de laatste blik naar hun geliefden

Van hen levens beroofd zonder wat te zeggen
Kanker
Van hen levens beroofd zonder afscheid te kunnen nemen
Kanker
De ziekte brengt verdriet naar boven
Hen levens weggenomen, laat ze rusten daar boven

Ooit zullen we ze zien, maar voor nu is het over
Van hen levens beroofd
De liefde tussen beide wordt verbroken

We zullen jullie nooit vergeten
Kanker
De ziekte brengt verdriet naar boven, te veel verdriet voor één persoon
Heb respect voor je lotgenoten

Spot er niet meer, het verziekt alleen maar je taal...