Ik mis je

Verdriet is een gevoel, niet fijn.
Je wilt even alleen zijn
Niets voelen, geen pijn.
Even afgezonderd zijn van de rest van de wereld, niets om je heen.
Het liefst ben je helemaal alleen.
Want ik heb jou nu niet meer om van te houden.
Ik dacht dat we nog heel veel leuke dagen beleven zouden.
Nu jij er niet meer bent voor mij.
Lopen er anderen aan mijn zij.
Die er altijd voor mij zullen zijn.
Dat gevoel vind ik fijn.
Je bent nu al weer twee jaartjes weg.
Met jouw overlijden had ik toch wel veel pech.
Ik denk nog altijd aan je, mijn lievelingspaard.
Met de mooiste ogen, de langste staart.
De liefste blik, de zachtste snoet.
Door jou gingen mijn vervelende gedachten altijd weer naar goed.
Jij was mijn alles, jij was ik.
Het was liefde op het eerste gezicht, dikke mik!
Ik kon niet zonder jou met mijn leven verder gaan.
Maar moet je me nu eens zien staan.
Ik zonder jou, helemaal alleen.
Ik hield zielsveel van je, en dat is wat ik meen.
Al die gedachten van de leuke dagen die ik met jou heb beleefd.
Is toch wel een merendeel dat in mijn gedachten rondzweeft.
Als ik aan jou denk,denk ik aan een supermooie tijd.
Ik wou jou nooit meer kwijt.
Je had moeten zien hoe ik erop reageerde, jouw dood.
Het leek of iemand me recht door het hart schoot.
Nu jij naar de hemel bent gegaan.
Is ook een deel van mijn hart vergaan.
Jij was alles in mijn leven.
Dat besef ik nu even.
Ik kan nog steeds uren aan je denken.
Dat iemand mij zoveel verdriet kon schenken.
Gelukkig had ik mijn vriendinnen die me weer moed hebben gegeven.
Anders had ik nu nog steeds veel te erg met jouw dood in mijn hoofd zitten te leven.
Maar toch, al dat verdriet zit er nog steeds, en blijft er voor altijd.
Dat raak ik nooit meer kwijt.