Dag zee, Dag strand

Dag strand, dag Zee

Jaren geleden, ik was nog echt een kleine meid,
Verheugde ik me altijd op de Sint Nicolaas tijd!
De gezelligheid hing al vroeg in de straten,
Je kon over bijna niets anders meer praten.
Dan de presentjes die je krijgen wou,
En die Sinterklaas speciaal zou kopen alleen voor jou!


Rond de tafel, met z’n allen bij elkaar,
Zaten wij in afwachting en natuurlijk vol spanning klaar.
En he wat vervelend, het is mijn papa nooit gelukt,
Bij ons in de kamer te zijn als er door Sint op de deurbel werd gedrukt...
Maar dan ineens stonden daar in de gang de mandjes en zakken,
Met, naar mijn idee, wel weet ik hoeveel pakjes!


En nu, jaren later, maar sinds een jaar of vier,
Beleven we deze tijd weer met extra veel plezier!
Want hier woont iemand die echt zeker weet dat Sint bestaat,
En vol aandacht en plezier door al die boekjes voor speelgoed gaat!
Tijdens de intocht kijkt hij me aan met een gezicht dat zegt:
Zie je nu wel: hij en z’n paard Americo zijn het toch echt!


Wederom zitten we allemaal bij elkaar,
En zijn papa is in de kamer, hoe kan het zowaar?
Een geroffel klinkt, en even kijkt hij ietwat bang,
Maar hij hoort het goed, de pepernoten vliegen door de gang.
In de gang staat weer een grote mand, zoals het van vroeger uit “hoort”,
En de traditie leeft bij ons nog heerlijk een aantal jaren voort!