huilen

soms dan wil ik heel hard huilen,
schreeuwen dat ik mijn leven haat.
maar als ik er dan bij nadenk,
dan weet ik dat huilen niet gemakkelijk gaat.

dat, dat wist ik niet.
want de meesten die ik ken,
die kunnen huilen, huilen dat het giet.

maar bij mij wil dat niet lukken,
geen tranen in mijn ogen.
ook al breekt mijn hart in stukken,
geen oogjes om te drogen.

ik vraag me eigenlijk af,
mijn leven, is dat dan een straf?
ben je dan vergeten,
dat ik niet kan weten:
waarvoor die straf dan is,
wat, wat deed ik dan mis?