Donkere wolken trokken zich samen,
na een week vol van zonneschijn,
sombere gezichten keken door de ramen,
wat zou daar toch aan de hand zijn.
Verwarring en boosheid nam de overhand,
woorden werden niet begrepen,
alles beruste op een misverstand,
dit hebben we dus geweten.
Nooit meer reageren op een mail,
maar het uitpraten via de telefoon,
het grijpt je angstig bij de keel,
er werd gezet een totaal verkeerde toon.
We reiken elkaar de hand,
laten de zon weer schijnen,
gebruiken ons gezond verstand,
wolken zullen als sneeuw voor de zon verdwijnen.
29-05-2010
demensheeftlichtenwarmtenodig
Er is 0 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!