Herleefde herinnering

Bij een spoor naar het verleden
duik ik de diepte in
overbrug ik tijd en ruimte
en herleef ik mijn herinnering

in het bos, ik bewandel paden
word met kleuren overladen
ik aanschouw natuurlijke weelde
en sta dan in een keer stil

oude gevoelens verschijnen
als eb en als vloed
tot ze weer verdwijnen
in mijn kwetsbaar gemoed

want ik vind jou
zittend op de mooiste steen
maar als ik je omarm
val ik zo door jou heen

want jij bent slechts een herinnering
een spook van wie je nu bent
alles wat toen was, verging
werd een schets, werd een prent

oude liefde herleefd, maar liefst gemeden
dat warme gevoel van binnen
maar ik moet terug, ik leef in het heden
je mag niet opnieuw van mij winnen

nu leef ik hier, in het NU
de liefde verdwijnt, maar ik ben sterk
sterker dan ooit, na deze reis met u
deze vriendschapsbreuk die ik verwerk

CvR