vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Jij was de gene
Altijd heeft ze jou serieus genomen,
liefdevol en behulpzaam waren jou bijnamen.
maar toen kwam die ene dag,
dat je naar haar toe kwam,
je keek haar aan en zij,
ik wil je nooit meer zien
je hoort niet meer bij mij.
Kapot van verdriet,
niet oplettend
ging ze op straat.
een auto,
k*t telaat.
alles zou nu mooier worden,
daar boven straalt altijd de zon.
7 hemels om te verkennen,
ze kijk naar beneden en ziet
die ene jongen,
waarvan ooit haar hart sprong van plezier.
Ingezonden door
SinasSarah
Geplaatst op
06-06-2010
Over dit gedicht
Dit gedicht is voor mijn vriendin, die is aangereden nadat haat vriendje het heeft uitgemaakt...
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Aangereden Overleden UitgemaaktReacties op ‘Jij was de gene’
-
mooi gedicht!!!! zieligg....
Linda - 28-12-2010 om 19:57
