Jij en ik

We weten allebei dat het niet meer kon.
En dat onze liefde niet lang meer beston.
maar toch elke dag.
Denk ik aan jou mooie lach.
Onze mooie tijden.
Kon ik alles maar over doen.
Dan had ik nu geen spijt van toen.
Mijn leven is al bij het einde.
De tijd is nu aan gebroken.
Misschien is alles beter hierboven.
En kan de kaars doven.
De kaars die altijd branden ging.
Jongen, je weet ik kon het allemaal niet meer.
De gedachten aan jou deed altijd zo’n zeer.
Alle ruzies alle pijn.
Wou je er altijd voor me zijn.
maar je weet het, soms kan het gewoon niet meer.
Maar ik vechten tot ik niet meer kon.
En jij en ik niet meer beston.