het leven

Pijn en gebrokenheid.
Verdriet en onmogelijkheid.
Op een nieuw leven, een nieuwe wereld.
Zo jammer.
Het steekt me gew0on in mijn hart.
Het leven is gewoon zo oneerlijk.
Iedereen die ik ken is blij, vrij, doen alles wat ze willen.
Maar ik...
Ik niet.
Omdat IK nou precies IK moest zijn.
Soms is dat gewoon niet fijn.
Iedereen is altijd buiten.
Kan ik daar ook bij aansluiten?
Me ouders denken dat alle jongens mij nafluiten.
Maar dat is juist niet.
Als ik minirokjes zou dragen, en kleine mini topjes zou dragen dan wel.
Maar dat doe ik tog niet.
Zelfs al zou ik dat mogen, ik doe dat tog niet.
Dat dat julie binnenschiet!!
Ik ben geen verwendnest.
Ook al denk je dat.
Ik word niet wakker met een bierkrat, en ook niet als ik een Mini-mini-mini rokje aanhad.
Ik haat iedereen.
Me leven en iedereen om me heen.
Iedereen moet maar oprotten,
want anders gaan julie mij tog alleenmaar afrotten.

xik