Tussen roekeloze zielen

ik jaag op je in nauwe
stegen waar de zon geen
donker ziet het ondoorzichtige
gebied van handen die
zich vliegensvlug verrijken

zit je op de hielen
voel je tussen roekeloze
zielen zie hun ogen glanzen
door een mooie actie van je lijf
ze weten dat je altijd bij hen blijft

handen vol beloften
strooi je om je heen
kruipt onder de steen die op
hun hart is neergelegd toen hen
het normale leven werd ontzegd

jaag je op ook ik wil jou
ervaren en niet altijd hoeven
sparen voor de kruimels van het
feest dat bij anderen is geweest
kom mijn stuk jij bent mijn geluk